Sanatçı, 1970’lerden bu yana sürdürdüğü üretimi, figüratif anlatım ile soyut plastik dili ustalıkla buluşturur. Renklerle konuşan, çizgilerle düşünen Atmaca; yaşadığı coğrafyaların belleğini, evrensel bir sanat diliyle yorumlar. Onun eserlerinde kadın figürü, hem mitolojik hem de bireysel anlam dünyalarının taşıyıcısıdır. Kadınlar; ritüel, direniş ve yeniden doğuşun simgeleri olarak görünürler. Bu figürler, yalnızca resmedilmekle kalmaz; izleyiciyi görmeye, duymaya ve hissetmeye davet eder. Atmaca’nın sanatı, spontan görünen ama derinlemesine yapılandırılmış bir ritim ve denge anlayışıyla biçimlenir. Yuvarlak hatlar, canlı renkler ve merkezkaç kompozisyonlar; izleyiciyi görsel bir meditasyona sürükler. Figürler sabit değil, devingen bir varlık olarak resim alanında akar. Çizgi, yalnızca biçim tanımlamaz; müzikal bir yapı kurar. Bu yönüyle Atmaca’nın tuvalleri, görsel olduğu kadar işitsel bir deneyim de sunar.

1947’de Elbistan’da doğan sanatçı, İstanbul, Paris ve Roma’da çalışmalar yapmış, Fransa’daki Picasso ve Nice Modern Sanatlar Müzesi gibi önemli koleksiyonlarda yer almıştır. Sanatında figür ve soyutu dengeli biçimde birleştirirken, kişisel anlatısını toplumsal eleştiriyle buluşturur. Onun resimleri; hafızanın, duygunun ve direnişin renkli ve güçlü birer ifadesidir.